1
Routing pracy
Kto i w jakiej kolejce ma to obsłużyć.
- kolejka
- status
- SLA
TL;DR
Automatyczne tagowanie w 9 zasadach
Tagowanie ma sens tylko wtedy, gdy wywołuje zmianę procesu: kolejki, statusu, kontroli lub komunikacji.
Model minimalny
- Masz 3 segmenty: VIP, ryzyko zwrotu, duży koszyk (wartość/rozmiar).
- Każdy segment ma konsekwencję: inny status, kontrola, pakowanie, komunikacja.
- Tagi ustawiaj po płatności (żeby nie tagować zamówień „martwych”).
- Ustal priorytet tagów przy kolizjach (np. ryzyko > VIP).
- Stosuj taksonomię (prefiksy): SEG:, RISK:, CART:, OPS: — zero „tagów-śmieci”.
- Ryzyko zwrotu rozwiązuj przez scoring (punkty), nie przez jedną regułę.
- Duży koszyk zabezpieczaj: kontrola kompletacji + dopłaty + pakowanie.
- VIP to przede wszystkim utrzymanie: szybka realizacja + komunikacja + bonus (gdy ma sens).
- Jeśli nie mierzysz KPI (zwroty/błędy/SLA), tagowanie jest tylko „ładnym kolorkiem”.
Powiązanie z automatycznymi statusami
Najprościej spiąć tagowanie z flow statusów: tag → status → kolejka → kontrola. Jeśli statusy masz ręczne, najpierw uporządkuj zdarzenia/statusy, dopiero potem tagi.
Definicja
Co to jest automatyczne tagowanie zamówień w BaseLinkerze
Tagowanie to warstwa metadanych, która pozwala Ci robić różne rzeczy z różnymi zamówieniami — bez ręcznego filtrowania. Dobre tagowanie nie opisuje świata. Ono steruje procesem.
2
Kontrola i ryzyko
Weryfikacja, dopłaty, adres, braki, fraud.
- RISK
- WERYFIKACJA
- STOP
3
Komunikacja
Inna wiadomość do VIP, inna przy ryzyku.
- BOK
- szablony
- automaty
4
Raportowanie
Zwroty/błędy/marża w podziale na segmenty.
- KPI
- segmenty
- trend
Why
Po co segmentować zamówienia
Segmentacja to sposób na obniżenie kosztu błędów i zwrotów bez spowalniania całej produkcji. Zamiast podnosić standard dla wszystkich (drogo), podnosisz go tylko tam, gdzie ma to zwrot.
💸
Koszt błędu rośnie nieliniowo
duży koszyk i VIP mają „droższy” błąd
W praktyce
Ten sam błąd kompletacji w koszyku za 79 zł i 790 zł ma inny koszt (zwrot, reklamacja, utrata klienta, dopłaty). Segmentacja pozwala włączyć dodatkową kontrolę tylko tam, gdzie trzeba.
✅
Efekt
Mniej zwrotów i mniej „gaszenia” w BOK przy podobnej prędkości operacji.
🧯
Ryzyko musi być filtrem
ryzykowne nie może mieszać się z produkcją
Zasada
Jeśli zamówienie ma przesłanki do zwrotu/odmowy/konfliktu, to proces ma je zatrzymać i skierować do weryfikacji. Inaczej „taśma” generuje koszty, których nie widać w chwili pakowania.
⚠
Pułapka
Zbyt agresywne reguły = za dużo STOP. Dlatego scoring i KPI.
Minimalna zmiana procesu
Zrób jedną rzecz „na start”: tag
RISK:RETURN automatycznie przełącza zamówienie na status
WERYFIKACJA. To od razu daje efekt operacyjny i mierzalność.
Segmenty
Segmenty, które realnie robią różnicę: VIP, ryzyko zwrotu, duży koszyk
Segmenty są po to, żeby zmieniać decyzję: priorytet, kontrola, komunikacja albo zasady pakowania.
Segment
Jak rozpoznać
Co robisz inaczej
Minimalny automat
VIP
Historia zakupów, wysoki LTV, brak konfliktów, stały klient
Szybsza realizacja, lepsza komunikacja, mniejszy próg „pomocy”
SEG:VIP + status „VIP – do kompletacji”
RISK
Wzorce zwrotów/reklamacji, niepełne dane, „trudne” kategorie, nietypowe zachowania
Weryfikacja/telefon/BOK, kontrola pakowania, ewentualnie blokady
RISK:RETURN → status „WERYFIKACJA (STOP)”
BIG
Wysoka wartość koszyka, wiele pozycji, gabaryt, dopłaty, wrażliwe marżowo
Dodatkowa kontrola kompletacji, zasady pakowania, dopłaty/kurier
CART:BIG + status „Kontrola – duży koszyk”
Poszerzanie modeli
Jeśli chcesz rozszerzyć model, najczęściej przydają się:
PAY:COD (pobranie),
DEL:OOH (paczkomaty),
OPS:SPLIT (dzielenie),
DATA:ADDR (problem z adresem). Ale trzymaj bazę prosto: 3 główne segmenty + wyjątki.
Taxonomy
Taksonomia tagów: porządek, który skaluje się z firmą
Największy problem z tagami to „tagi-śmieci”: różne nazwy na to samo, brak priorytetów, brak konsekwencji. Rozwiązuje to prosta taksonomia (prefiksy) + zasada: tag musi coś robić.
SEG
SEG: – segment biznesowy
Np. SEG:VIP, SEG:NEW. Segment jest „kim jest klient” lub „jaką ma wartość”.
- VIP
- nowy
- wartość
RISK
RISK: – ryzyko operacyjne
Np. RISK:RETURN, RISK:FRAUD. Te tagi zwykle kierują do weryfikacji.
- zwrot
- fraud
- STOP
CART
CART: – cechy koszyka
Np. CART:BIG, CART:MULTI (wiele pozycji). To tagi pod kompletację i pakowanie.
- wartość
- ilość
- pakowanie
OPS
OPS: – wyjątki i blokady
Np. OPS:VERIFY, OPS:SPLIT, OPS:PAYMENT. Te tagi mówią „to nie jest standard”.
- wyjątek
- proces
- kontrola
Standard nazewnictwa
Ustal na stałe: prefiks + krótka nazwa. Bez polskich znaków w tagach, bez losowych synonimów. Przykład:
SEG:VIP (zamiast „VIP klient”, „Vip”, „VIP!!!”).
Rules
Reguły tagowania: co brać pod uwagę (bez przeinżynierowania)
Reguły dzielimy na: szybkie (0–1), kompozytowe (2–3 warunki) oraz scoring (punkty). Zacznij od szybkich.
Tag
Warunek (przykład)
Po co
Akcja
SEG:VIP
Klient: N-ty zakup / wysoka wartość w historii / brak zwrotów
Utrzymanie i jakość obsługi
Status „VIP – do kompletacji” + priorytet
RISK:RETURN
Scoring przekracza próg (np. ≥ 4 punkty)
Ograniczenie kosztów zwrotu/konfliktu
Status „WERYFIKACJA (STOP)” + zadanie do BOK
CART:BIG
Wartość koszyka ≥ X lub liczba pozycji ≥ Y
Kontrola błędów i dopłat
Status „Kontrola – duży koszyk” + kontrola pakowania
CART:MULTI
≥ 3 pozycje / ≥ 6 sztuk
Ryzyko błędu kompletacji
Podwójna weryfikacja listy
Dobry próg = próg, który ma KPI
Nie ustawiaj progów „na czuja”. Ustaw je tak, żeby potem sprawdzić: zwroty/błędy/SLA w segmencie vs reszta. Jeśli nie widzisz różnicy — próg jest zły albo segment nie ma sensu.
Automaty
Automaty w BaseLinkerze: jak spiąć tagi z procesem
Najprościej: zdarzenie (płatność / import / zmiana metody dostawy) → tag → status → kolejka → komunikacja.
A1
Po płatności: segmentuj i taguj
Warunek: zamówienie opłacone / potwierdzone. Akcje: dodaj tagi (SEG:VIP, CART:BIG), ustaw status startowy.
- płatność
- tag
- status
A2
Ryzyko zwrotu: STOP i BOK
Warunek: tag RISK:RETURN. Akcje: status WERYFIKACJA, (opcjonalnie) automatyczna notatka/wiadomość do BOK.
- RISK
- weryfikacja
- BOK
A3
Duży koszyk: kontrola kompletacji
Warunek: CART:BIG lub CART:MULTI. Akcje: status „Kontrola – duży koszyk”, checklist (ręczna lub systemowa), priorytet pakowania.
- kontrola
- pakowanie
- marża
A4
VIP: priorytet i komunikacja
Warunek: SEG:VIP. Akcje: priorytet realizacji + dedykowany szablon komunikacji (np. proaktywna informacja o wysyłce).
- VIP
- priorytet
- UX
Reguła kolejności
Ustal priorytet obsługi kolizji:
RISK ma pierwszeństwo przed
VIP. VIP z ryzykiem to nadal ryzyko — tylko warto szybciej domknąć weryfikację.
Scoring
Scoring ryzyka zwrotu: prosty model punktowy
Jedna reguła „ryzyko zwrotu = X” zwykle działa źle. Lepiej złożyć kilka słabszych sygnałów w punkty i ustawić próg.
Przykładowy scoring (start)
- +2 klient ma ponadprzeciętny % zwrotów (w historii) lub częste reklamacje
- +1 kategoria „wysokozwrotowa” (np. rozmiarówka / warianty / wrażliwe dopasowanie)
- +1 nietypowa kombinacja: bardzo wysoki koszyk + ekspres + zmiana adresu
- +1 brak danych / podejrzane dane adresowe / rozbieżność kontaktu
- −1 VIP / klient stały z niskimi zwrotami (redukcja ryzyka, ale nie zerowanie)
Próg startowy
Zacznij od progu
≥ 4 dla
RISK:RETURN. Potem dostrój: jeśli STOP jest za dużo → próg w górę; jeśli zwroty rosną mimo scoringu → próg w dół lub dodaj sygnał.
OK
Co robić po oznaczeniu RISK
Minimalnie: weryfikacja danych i zgodności koszyka. Opcjonalnie: kontakt BOK, doprecyzowanie wariantu, potwierdzenie adresu.
- weryfikacja
- dane
- BOK
⚠
Czego nie robić
Nie „karz” klienta opóźnieniem bez komunikacji. STOP ma być kontrolą jakości, nie ukrytą blokadą.
- UX
- jakość
- komunikacja
Ops
Wyjątki i kolizje tagów: jak nie zepsuć systemu
Tagowanie psuje się, gdy jedno zamówienie dostaje sprzeczne znaczenia. Rozwiązaniem jest hierarchia oraz „tagi stop”.
X1
VIP + RISK
Ustal zasadę: RISK ma pierwszeństwo. VIP może co najwyżej skrócić weryfikację, nie ominąć jej.
- priorytet
- reguły
- kontrola
X2
Duży koszyk + brak danych
Jeśli koszyk jest duży i dane są niepewne, taguj OPS:VERIFY i kieruj do weryfikacji. To chroni dopłaty i marżę.
- dopłaty
- adres
- marża
X3
Przypadki „niestandardowe”
Zamiast tworzyć nowe segmenty, używaj OPS: jako etykiety operacyjnej (np. OPS:SPLIT, OPS:PAYMENT).
- OPS
- wyjątek
- stop
X4
„Tagi historyczne”
Jeśli tag służy tylko raportowaniu, oznacz go prefiksem (np. HIST:) i nie łącz z procesem. Inaczej proces zacznie się rozjeżdżać.
- raport
- porządek
- higiena
KPI
KPI segmentacji: jak sprawdzić, czy tagi „zarabiają”
Tagowanie ma sens, jeśli poprawia wynik w segmencie bez psucia całości. Mierz to prosto: zwroty, błędy, czas i koszty.
K1
% zwrotów w RISK vs reszta
Czy RISK realnie wyłapuje problem? Jeśli nie — scoring do poprawy. Jeśli tak — sprawdź koszt „STOP”.
- zwroty
- scoring
- jakość
K2
Błędy kompletacji w CART:BIG
Jeśli błędy spadają w dużych koszykach, kontrola działa. Jeśli rosną — proces kontroli jest tylko „papierowy”.
- błędy
- kontrola
- pakowanie
K3
Czas realizacji VIP
VIP ma mieć przewidywalność. Mierz: czas od płatności do nadania + % opóźnień.
- SLA
- czas
- VIP
K4
% zamówień w WERYFIKACJA
Jeśli STOP rośnie bez poprawy zwrotów, segmentacja jest za agresywna lub sygnały są złe.
- STOP
- trend
- kalibracja
Najprostszy dashboard
3 wykresy tygodniowe:
% zwrotów (RISK vs reszta),
% błędów (BIG vs reszta),
czas realizacji (VIP vs reszta). Jeśli trend jest stabilnie lepszy — tagi działają.
Plan
Checklista wdrożenia w 60–120 minut
Minimalny plan wdrożenia, który daje efekt bez przebudowy całej firmy.
Kroki
- Zdefiniuj 3 tagi bazowe: SEG:VIP, RISK:RETURN, CART:BIG.
- Ustal progi CART:BIG (wartość X, liczba pozycji Y) i zapisz je w jednym miejscu.
- Wprowadź statusy: VIP – do kompletacji, Kontrola – duży koszyk, WERYFIKACJA (STOP).
- Zbuduj 3 automaty: po płatności → tagi; RISK → WERYFIKACJA; BIG → Kontrola.
- Zdefiniuj hierarchię kolizji: RISK > BIG > VIP (procesowo).
- Dodaj 1 szablon komunikacji dla VIP i 1 dla WERYFIKACJA (prosty, rzeczowy).
- Włącz KPI: zwroty/błędy/czas w statusie + tygodniowy przegląd.
- Po 14 dniach skalibruj progi i scoring (z danych, nie z opinii).
Zasada wdrożeniowa
Najpierw 3 tagi, potem dopiero „upiększanie”. Jeśli dorzucisz 20 tagów na start, nikt nie będzie wiedział, co one robią.
FAQ
Najczęstsze pytania o automatyczne tagowanie
Czy VIP powinien omijać weryfikację ryzyka?
Nie. VIP może mieć szybszą weryfikację lub inną komunikację, ale nie omija kontroli, jeśli są sygnały ryzyka. W praktyce:
RISK ma pierwszeństwo.
Jak ustalić próg „dużego koszyka”?
Zaczynasz od progu, przy którym koszt błędu i dopłat zaczyna realnie boleć (wartość lub liczba pozycji). Potem patrzysz w KPI: jeśli błędy spadają, a obciążenie kontroli jest akceptowalne — próg jest OK.
Czy scoring ryzyka musi być skomplikowany?
Nie. Wystarczą 3–6 sygnałów i jeden próg. Najważniejsze jest dostrajanie na danych co 2–4 tygodnie.
Co jeśli mam dużo fałszywych alarmów RISK?
Podnieś próg lub usuń najsłabszy sygnał. Upewnij się też, że weryfikacja jest szybka i ma jasną checklistę, żeby STOP nie robił kolejki.
automatyczne tagowanie • segmentacja • VIP • ryzyko zwrotu • duży koszyk • BaseLinker
Chcesz wdrożyć tagowanie, które faktycznie steruje procesem?
Podeślij: listę statusów, źródła zamówień, progi „dużego koszyka”, oraz (jeśli masz) dane o zwrotach. Dostaniesz: taksonomię tagów, reguły, automaty, hierarchię kolizji i KPI kontroli — gotowe do wdrożenia.
Szybki start (checklista)
- 13 tagi bazowe + 3 statusy
- 2Automat po płatności → tagi
- 3RISK → WERYFIKACJA (STOP)
- 4KPI tygodniowe + kalibracja progów
Najczęstszy błąd: tagowanie „dla raportu”, bez zmiany statusów/kolejek. Najszybszy efekt: RISK → STOP.