Bezpłatna konsultacja

Make dla początkujących: pierwszy scenariusz (2026)
Make · Pierwsze kroki · Bez programowania

Make dla początkujących: pierwszy scenariusz krok po kroku

Przepisujesz dane klientów z systemu rezerwacji do listy mailowej, kopiujesz zamówienia do arkusza albo ręcznie wystawiasz faktury po każdej wizycie. Make łączy te narzędzia tak, żeby dane płynęły same. Tłumaczę pojęcia, które trzeba znać (scenariusz, moduł, wyzwalacz, mapowanie, kredyty), pokazuję budowę pierwszego scenariusza w 7 krokach, limity planów i cztery automatyzacje, od których warto zacząć w sklepie lub gabinecie.

⚠️
Najważniejsze ograniczenie: Make zrobi dokładnie to, co ustawisz, także wtedy, gdy dane są błędne. Scenariusz zbudowany w godzinę bez filtrów, testów i obsługi błędów potrafi przez tydzień wysyłać złe faktury albo cicho się wyłączyć. Dlatego w instrukcji testowanie i obsługa błędów są osobnymi krokami, a nie dodatkiem na koniec.

Autor: Mateusz Matuszczak · Aktualizacja:

⚡ Odpowiedź w skrócie

Jak zacząć z Make?

Załóż darmowe konto, wybierz jedną powtarzalną czynność i zbuduj scenariusz: wyzwalacz z aplikacji źródłowej, akcja w aplikacji docelowej, mapowanie pól i filtr. Pobierz dane testowe przyciskiem Run once, sprawdź efekt w docelowym narzędziu, dodaj obsługę błędów i dopiero wtedy włącz harmonogram.

🚀 Zobacz 7 kroków →
✓ Bez kodu ✓ Plan darmowy ✓ Test przed startem
Plan darmowy
1 000
kredytów miesięcznie
Rozliczenie
1 = 1
operacja = kredyt (domyślnie)
Darmowo
2
aktywne scenariusze
Pierwszy scenariusz
7 kroków
ok. 1–2 godziny
Punkt wyjścia

Czym jest Make i do czego się przydaje?

Make to platforma do łączenia aplikacji bez programowania. Jak wypada na tle konkurencji, porównuję w artykule Make vs Zapier vs n8n.

⚙️
Definicja
zdarzenie w jednym narzędziu → przetworzenie danych → działanie w drugim narzędziu

Make to internetowa platforma do automatyzacji, w której z gotowych modułów buduje się scenariusze: zdarzenie w jednej aplikacji (np. nowa wizyta w Setmore) uruchamia działania w innych (np. faktura w inFakt, kontakt w MailerLite, wiadomość na Slacku). Scenariusz układa się wizualnie, jak mapę, bez pisania kodu.

Dlaczego warto
Każde ręczne przepisanie danych to czas i ryzyko pomyłki. Make robi to w kilka sekund, o każdej porze, tak samo za każdym razem. O tym, co to daje w liczbach: brak automatyzacji to strata pieniędzy.
Co jest trudne
Pierwsze godziny: nowe pojęcia, mapowanie pól i to, że scenariusz trzeba przetestować na prawdziwych danych. Po pierwszym działającym scenariuszu kolejne idą znacznie szybciej.
Czego wymaga
Kont w narzędziach, które chcesz połączyć, jasno opisanego procesu (co uruchamia, co ma się stać) i chwili na testy. Programowanie nie jest potrzebne.
💡 Zanim otworzysz Make, opisz proces jednym zdaniem: „Gdy [zdarzenie] w [narzędzie A], to [działanie] w [narzędzie B]”. Jeśli tego zdania nie da się napisać, proces nie jest jeszcze gotowy do automatyzacji.
Słownik

Podstawowe pojęcia w Make

Dziesięć słów, które pojawiają się w edytorze. Nazwy angielskie podaję tak, jak widać je w interfejsie.

W skrócie: scenariusz to cała automatyzacja, moduł to pojedynczy krok w jednej aplikacji, wyzwalacz to pierwszy moduł, który ją uruchamia, mapowanie to przekazanie danych z jednego modułu do drugiego, a operacja to jedno wykonanie modułu, rozliczane w kredytach.

Słownik pojęć Make
Pojęcie Co oznacza Przykład
Scenariusz (scenario) Cała automatyzacja od wyzwalacza do ostatniego kroku „Faktura po opłaconej wizycie”
Moduł (module) Pojedynczy krok w jednej aplikacji „Utwórz fakturę” w inFakt
Wyzwalacz (trigger) Pierwszy moduł, który uruchamia scenariusz „Nowa wizyta” w Setmore
Akcja (action) Moduł, który coś tworzy, zmienia lub wysyła „Dodaj subskrybenta” w MailerLite
Pakiet (bundle) Jedna porcja danych przechodząca przez scenariusz Jedno zamówienie z wszystkimi polami
Mapowanie (mapping) Wskazanie, które pole z wcześniejszego modułu trafia do pola kolejnego E-mail z Setmore → pole e-mail w MailerLite
Filtr (filter) Warunek między modułami; przepuszcza tylko pasujące pakiety Tylko klienci ze zgodą marketingową
Router Rozgałęzienie scenariusza na kilka ścieżek Osobna ścieżka dla firm z NIP-em i osób prywatnych
Połączenie (connection) Autoryzowany dostęp Make do Twojego konta w aplikacji Połączenie z kontem inFakt firmy
Operacja i kredyt Operacja to jedno wykonanie modułu; kredyty to jednostka rozliczenia Scenariusz z 3 modułami = ok. 3 kredyty na jedno uruchomienie

Gdy aplikacja nie ma gotowego modułu w Make, połączenie robi się przez webhook albo moduł HTTP i API aplikacji. To już poziom średnio zaawansowany. Więcej o łączeniu narzędzi: integracje.

Koszty

Ile kosztuje Make i jak działają kredyty?

Od 2025 roku Make rozlicza zużycie w kredytach. Ceny sprawdzaj na stronie Make przed zakupem, bo bywają zmieniane.

W skrócie: domyślnie 1 operacja = 1 kredyt, niezależnie od ilości danych. Więcej kredytów zużywają moduły AI i niektóre funkcje zależne od rozmiaru pliku czy liczby tokenów. Plan darmowy daje 1 000 kredytów miesięcznie, 2 aktywne scenariusze i harmonogram nie częściej niż co 15 minut, co wystarcza do nauki i jednej prostej automatyzacji.

Plany Make (stan na 2026 r., ceny przy rozliczeniu rocznym)
Plan Cena Kredyty / mies. Dla kogo
Free 0 USD 1 000 Nauka, 1–2 proste scenariusze; 2 aktywne scenariusze, interwał min. 15 min
Core ok. 12 USD / mies. 10 000 Mały sklep lub gabinet; bez limitu aktywnych scenariuszy, interwał od 1 min
Pro ok. 21 USD / mies. 10 000 (więcej w pakietach) Więcej scenariuszy, wyszukiwanie w logach wykonań, zmienne własne
Teams ok. 38 USD / mies. 10 000 (więcej w pakietach) Zespół pracujący na wspólnych scenariuszach, role i uprawnienia

Jak oszacować zużycie: liczba uruchomień miesięcznie × liczba modułów w scenariuszu. 300 wizyt × 4 moduły to ok. 1 200 kredytów, a do tego sprawdzenia wyzwalacza według harmonogramu. Ponowienia po błędach i moduły na ścieżce błędu też zużywają kredyty. Liczby pochodzą z zestawienia cen z maja 2026 i dokumentacji Make o kredytach.

Instrukcja

Jak zbudować pierwszy scenariusz w Make? 7 kroków

Przykład: każda nowa wizyta w Setmore dopisuje klienta ze zgodą marketingową do grupy „Pacjenci” w MailerLite.

W skrócie: 1) utwórz scenariusz z wyzwalaczem, 2) połącz konto firmowe, 3) pobierz dane testowe przez Run once, 4) dodaj akcję i zmapuj pola, 5) dodaj filtr, 6) przetestuj na nowym zdarzeniu i sprawdź efekt w aplikacji docelowej, 7) włącz harmonogram i obsługę błędów.

  1. 1

    Utwórz scenariusz i wybierz wyzwalacz

    Kliknij Create a new scenario, dodaj pierwszy moduł z aplikacji Setmore i wybierz zdarzenie dotyczące nowej wizyty. Nazwij scenariusz od razu opisowo, np. „Setmore → MailerLite: nowi pacjenci”.
    → Opisowa nazwa to pierwszy wpis do rejestru automatyzacji.
  2. 2

    Połącz konto firmowe

    Make poprosi o połączenie z kontem Setmore. Użyj konta firmowego, do którego dostęp ma więcej niż jedna osoba, i nazwij połączenie tak, żeby było wiadomo, czyje jest.
    → Połączenie na prywatnym koncie pracownika wyłączy automatyzację, gdy ten zmieni hasło lub odejdzie.
  3. 3

    Pobierz dane testowe

    Utwórz w Setmore testową wizytę i kliknij Run once. Make pobierze prawdziwy pakiet danych, dzięki któremu w kolejnym module zobaczysz konkretne pola: imię, e-mail, usługę, datę.
    → Bez próbki danych mapowanie odbywa się na ślepo.
  4. 4

    Dodaj akcję i zmapuj pola

    Dodaj moduł MailerLite tworzący lub aktualizujący subskrybenta. W polu e-mail wskaż e-mail klienta z Setmore, w polu imienia jego imię, a jako grupę wybierz „Pacjenci”. O grupach i polach: segmentacja w MailerLite.
    → Wybieraj moduły typu „utwórz lub zaktualizuj”, żeby ten sam klient nie wywoływał błędu duplikatu.
  5. 5

    Dodaj filtr

    Kliknij połączenie między modułami i ustaw filtr: dalej przechodzą tylko klienci, którzy zaznaczyli zgodę marketingową i mają wypełniony e-mail. Bez filtra na listę trafiłby każdy, także bez zgody. Więcej o zgodach: RODO w automatyzacjach.
    → Filtr nie zużywa operacji modułu dla odrzuconych pakietów, więc oszczędza też kredyty.
  6. 6

    Przetestuj cały scenariusz

    Utwórz drugą testową wizytę (raz ze zgodą, raz bez) i znowu kliknij Run once. Sprawdź wynik w MailerLite, a nie tylko zielone znaczniki w Make: czy kontakt jest w dobrej grupie, czy imię się zgadza, czy klient bez zgody nie trafił na listę.
    → Zielony znacznik oznacza, że moduł się wykonał, a nie że zrobił to, czego chciałeś.
  7. 7

    Włącz harmonogram i obsługę błędów

    Na module MailerLite dodaj ścieżkę błędu z alertem (prawy przycisk → Add error handler), ustaw harmonogram lub uruchamianie natychmiastowe i włącz scenariusz przełącznikiem. Jak dobrać dyrektywy: obsługa błędów w Make.
    → Pierwszy tydzień zaglądaj codziennie do historii wykonań. Potem wystarczy monitoring.

Pełna wersja tego połączenia z sekwencją powitalną: Setmore + MailerLite.

Uruchamianie

Kiedy scenariusz w Make się uruchamia?

Od sposobu uruchamiania zależy, jak szybko scenariusz reaguje i ile kredytów zużywa.

W skrócie: scenariusz startuje według harmonogramu (Make co jakiś czas sprawdza, czy są nowe dane) albo natychmiast (aplikacja sama wysyła dane do Make przez webhook). Każde sprawdzenie według harmonogramu to operacja, nawet gdy nic nowego nie ma, więc przy rzadkich zdarzeniach interwał co minutę marnuje kredyty.

Sposób 1
harmonogram

Wyzwalacz sprawdzający (polling)

Make co X minut pyta aplikację o nowe dane
Co 15 min to ok. 2 900 sprawdzeń miesięcznie; co 1 min ok. 43 000
Sposób 2
natychmiast

Wyzwalacz natychmiastowy (webhook)

Aplikacja sama wysyła dane w chwili zdarzenia
Reakcja w sekundy, kredyty tylko przy realnych zdarzeniach; jeden nieobsłużony błąd wyłącza jednak scenariusz ( dlaczego)
Sposób 3
ręcznie

Run once i uruchomienia na żądanie

Do testów i jednorazowych zadań, np. importu starych danych
Scenariusz nie musi być włączony
Wybór
praktyczny

Co ustawić

Faktury, wiadomości do klienta: natychmiast lub co kilka minut
Raporty, eksporty, porządki w danych: raz dziennie
Na start

Od jakich automatyzacji w Make zacząć?

Najlepszy pierwszy scenariusz zastępuje czynność, którą dziś robisz codziennie, i ma jasny początek oraz koniec.

🧾

Faktura po opłaconej wizycie

Setmore → Make → inFakt
Płatność w Setmore wystawia fakturę w inFakt i wysyła ją klientowi. Oszczędza czas po każdej wizycie i eliminuje zapomniane faktury. Instrukcja: faktura po wizycie Setmore + inFakt.
✓ Dla gabinetów: największa oszczędność czasu na start.
💬

Lead z Instagrama na listę mailową

ManyChat → Make → MailerLite
Osoba, która w DM poprosiła o materiał, trafia do MailerLite z tagiem i dostaje sekwencję powitalną. Instrukcja: ManyChat + MailerLite.
✓ Integracje ManyChat z innymi narzędziami wymagają planu Pro.
📦

Zamówienie → dokument i powiadomienie

BaseLinker → Make → inFakt, Slack
Zamówienie w określonym statusie wystawia dokument, a zespół dostaje powiadomienie o zamówieniach wymagających uwagi. Gotowe przykłady: 5 scenariuszy Make + BaseLinker.
✓ Dla sklepów: zacznij od scenariusza, który dziś zabiera najwięcej klikania.
📊

Codzienny raport

dowolne źródło → Make → e-mail lub arkusz
Raz dziennie Make zbiera liczbę zamówień, wizyt lub nowych leadów i wysyła podsumowanie. Przy okazji pokazuje, czy pozostałe scenariusze w ogóle pracują. Jak czytać takie dane: dane, które właściciel powinien znać codziennie.
✓ Najmniej ryzykowny pierwszy scenariusz: niczego nie zmienia, tylko czyta.

* Linki partnerskie — jeśli założysz konto przez te linki, mogę otrzymać wynagrodzenie, a Twoje warunki się nie zmieniają. Polecam tylko narzędzia, które sam wdrażam i utrzymuję u klientów: narzędzia, które polecam.

Praktyka

Najczęstsze błędy początkujących w Make

Wszystkie poniższe widziałem w scenariuszach, które klienci budowali sami przed wdrożeniem.

✅
Dobrze
Jeden scenariusz na jeden proces, z opisową nazwą.
Połączenia na kontach firmowych, nie prywatnych.
Filtr przed każdą akcją, która coś wysyła lub tworzy.
Test na danych testowych i sprawdzenie efektu w aplikacji docelowej.
❌
Źle
Interwał co minutę przy kilku zdarzeniach dziennie: limit kredytów znika w tydzień.
Testowanie faktur na produkcji: prawdziwe dokumenty w KSeF i korekty do wystawienia.
Jeden ogromny scenariusz robiący wszystko: trudny do zrozumienia i naprawy.
Brak obsługi błędów i dokumentacji — po kilku miesiącach nikt nie wie, co robi scenariusz. Pomaga spisanie procedur.
🛠️
Pierwszy prosty scenariusz zbudujesz samodzielnie w godzinę lub dwie. Gdy automatyzacja dotyka faktur, płatności i kilku narzędzi naraz, warto, żeby pierwszy raz zbudował ją ktoś, kto zna pułapki: duplikaty, KSeF, limity i błędy, które wyłączają scenariusz. Jak planuję takie wdrożenia: wdrożenie automatyzacji krok po kroku i co automatyzować najpierw.
Wolisz zapytać wprost?

Konsultacja: pierwsze automatyzacje w Make

Wybiorę z Tobą procesy, które najbardziej opłaca się zautomatyzować, i zbuduję pierwsze scenariusze. Zobacz też jak pomagam w automatyzacji i systemach.

Co dostajesz
🗺️
Mapa procesów
Co automatyzować najpierw i ile czasu to oszczędzi.
⚙️
Scenariusze
Zbudowane, przetestowane, z obsługą błędów.
🎓
Przekazanie wiedzy
Rejestr automatyzacji i instrukcja dla zespołu.
📞 Umów bezpłatną konsultację →
FAQ

Najczęstsze pytania o Make dla początkujących

Czy Make jest darmowy?

Make ma plan darmowy z 1 000 kredytów miesięcznie, maksymalnie 2 aktywnymi scenariuszami i harmonogramem nie częściej niż co 15 minut. Wystarcza do nauki i jednej, dwóch prostych automatyzacji. Przy procesach firmowych zwykle potrzebny jest plan płatny: porównanie planów.

Czym są kredyty w Make?

Kredyty to jednostka rozliczeniowa Make. Domyślnie jedna operacja, czyli jedno wykonanie modułu, zużywa jeden kredyt. Moduły AI i niektóre funkcje zużywają więcej, zależnie od złożoności lub liczby tokenów.

Czy do Make trzeba umieć programować?

Nie. Scenariusze buduje się z gotowych modułów w edytorze wizualnym. Przydaje się zrozumienie, jak dane przepływają między narzędziami, a przy integracjach bez gotowej aplikacji podstawy webhooków i API.

Czym różni się Make od Zapiera?

Make pokazuje scenariusz jako mapę modułów z rozgałęzieniami i daje więcej kontroli nad danymi i błędami, zwykle przy niższym koszcie na operację. Zapier jest prostszy na start. Szczegóły: Make vs Zapier vs n8n.

Dlaczego scenariusz w Make zużywa kredyty, choć nic się nie dzieje?

Wyzwalacz uruchamiany według harmonogramu sprawdza aplikację przy każdym uruchomieniu, a to także jest operacja. Przy interwale co minutę daje to dziesiątki tysięcy sprawdzeń miesięcznie. Dla rzadkich zdarzeń ustaw dłuższy interwał albo wyzwalacz natychmiastowy: kiedy scenariusz się uruchamia.

Od jakiej automatyzacji zacząć w Make?

Od powtarzalnej czynności, która dziś zajmuje czas codziennie i ma jasny początek i koniec, np. faktura po opłaconej wizycie, dopisanie leada do listy mailowej albo powiadomienie o nowym zamówieniu. Cztery propozycje w sekcji automatyzacje na start.

Na czyje konto podłączać aplikacje w Make?

Na konta firmowe, do których dostęp ma więcej niż jedna osoba. Połączenie na prywatnym koncie pracownika przestaje działać, gdy ten zmieni hasło lub odejdzie z firmy. Właściciela połączeń zapisz w rejestrze automatyzacji.
Mateusz Matuszczak

Buduję scenariusze w Make łączące BaseLinkera, Setmore, inFakt, ManyChat i MailerLite dla sklepów internetowych i gabinetów, a potem się nimi opiekuję. Przykłady i błędy w tym artykule pochodzą z tych wdrożeń.

Ostatnia aktualizacja:

Powiązane materiały

Pierwszy scenariusz → obsługa błędów → utrzymanie

Make · Pierwsze kroki · Wdrożenie

Jeden dobrze zbudowany scenariusz oszczędza godziny co tydzień.

Słownik pojęć, kredyty i plany, pierwszy scenariusz w 7 krokach, sposoby uruchamiania i cztery automatyzacje na start. Chcesz, żebym zbudował pierwsze scenariusze u Ciebie? Umów konsultację.

✓ Bez programowania ✓ Test przed startem ✓ Obsługa błędów ✓ Zero zobowiązań
Pierwszy scenariusz — skrót
✍️ Proces opisany jednym zdaniem
🔌 Połączenia na kontach firmowych
▶️ Run once na danych testowych
🔍 Filtr przed każdą akcją
⏱️ Interwał dopasowany do zdarzeń
🔀 Obsługa błędów przed włączeniem
1 000 Kredytów free
7 Kroków
0 zł Konsultacja

Zakres wdrożenia zależy od liczby procesów i narzędzi.